1. İmge: Edebi eserlerde anlatılmak istenen şeyi daha belirgin kılmak için zihinde canlandırılmaya çalışılan görüntüye denir. Zihinde tasarlanan veya hayal edilen şeydir.
2. Armoni: Şiirde ahenk sağlamak için yakalanmaya çalışılan ses uyumudur. Şiirde ses uyumu aliterasyon ve asonanslarla sağlanır.
3. Ritm: Şiirde durakların düzenli tekrarından doğan ses uyumudur.
4. Durak: Hece ölçüsünde dizenin kendi içinde anlamlı bölümlere ayrılmasına durak denir.
5. Ulama: Ünsüzle biten bir sözcüğün hemen yanında ünlüyle başlayan birsözcüğe ulanarak okunmasıdır.
Her an yaz ortasında hayal ettiğim güneş
6. Seci: Düzyazılardaki kafiye ve rediflere denir. Divan nesrinde çok kullanılmıştır.
- “ilahi kabul senden, ret senden; şifa senden, dert senden… iman verdin, kaim eyle; ihsan verdin, daim eyle!” (1989/ÖYS)
7. İmale: Aruz ölçüsünde açık heceyi ölçü gereği kapalı hale getirmektir.
8. Zihaf: Aruz ölçüsünde kapalı heceyi ölçü gereği açık hale getirmektir. Çok büyük bir aruz kusurudur.
9. Med: Sözcük anlamı uzatmaktır. Aruzda ölçüyü tutturmak için iki kapalı hece arasına bir açık hece getirmek gerektiğinde uzun ünlü ve ünsüzle biten heceyi uzun okumaktır.
10. Kasr: Aruzda uzun okunan bir sözcüğü kısaltarak okumaktır, örnek: Şah sözcüğünü şeh okumak
11. Üç Birlik Kuralı: Tiyatro eserlerinin yer, zaman ve olay birliğiyle sunulmasıdır.
12. Antoloji: Şairlerin, yazarların, bestecilerin bazı parçalarından oluşan seçkilere denir. Güldeste adı da kullanılır.
13. Cönk: Halk şairleri hakkında bilgi veren eserlerdir.
14. Mazmun: Divan Edebiyatı’nda belli anlamları karşılamak için kullanılan kalıplaşmış sözlerdir.
15. Mahlas: Şairlerin şiirlerin son bölümünde kullandıkları takma isimdir.
16. Hamse: Divan Edebiyatı’nda bir şairin beş mesnevi yazmasıdır. Beş mesnevi yazan şairlere hamse sahibi şair denir.
17. Nazire: Bir şairin bir şiirine başka bir şairin aynı ölçü, aynı konu ve aynı uyakla yazdığı şiirdir.
18. Tehzil: Bir şairin bir şiirine aynı konu ve biçim özelliklerini kullanarak başka bir şairin o şiir ve şairle alay etmek amacıyla yazdığı şiirdir.
19. Mısra-i Azade: Divan şiirindeki tek dizelik (mısra) şiirlerdir.
20. Tema: Bir şiirin içeriğini oluşturan ana duyguya, şiirdeki öze denir.
Örnek: Hatırından çıkmasın dünyaya üryan geldiğin (Baki)